Scotch Drink (第3/3页)

but mony daily weet their weason

    wi' liquors nice,

    an' hardly, in a winter season,

    e'er spier her price.

    wae worth that brandy, burnin trash!

    fell sourony a pain an' brash!

    twins mony a poor, doylt, dru hash,

    o' half his days;

    an' sends, beside, auld scotland's cash

    to her warst faes.

    ye scots, wha wish auld scotland well!

    ye chief, to you my tale i tell,

    poor, plackless devils like mysel'!

    it sets you ill,

    wi' bitter, dearthfu' wio mell,

    or fn gill.

    may gravels round his blather wrench,

    an' gouts torment him, inch by inch,

    what twists his gruntle wi' a glunch

    o' sour disdain,

    out owre a glass o' whisky-punch

    wi' ho men!

    o whisky! soul o' plays and pranks!

    accept a bardie's gratfu' thanks!

    when wanting thee, what tuneless ks

    are my poor verses!

    thou es—they rattle in their ranks,

    at ither's a-s!

    thee, ferintosh! o sadly lost!

    scotland lament frae coast to coast!

    now colic grips, an' barkin hoast

    may kill us a';

    for loyal forbes' charter'd boast

    is ta'en awa?

    thae curst horse-leeches o' the' excise,

    wha mak the whisky stells their prize!

    haud up thy han', deil! awice, thrice!

    there, seize the blinkers!

    an' bake them up in brunstane pies

    for poor damn'd drinkers.

    fortune! if thou'll but gie me still

    hale breeks, a se, an' whisky gill,

    an' rowth o' rhyme to rave at will,

    tak a' the rest,

    a about as thy blind skill

    directs thee best.