The Jolly Beggars: A Cantata (第5/7页)

's we will fare!

    we'll bowse about till daddie care

    sing whistle owre the lave o't.

    i am, c.

    sae merrily's the banes we'll pyke,

    an' sun oursel's about the dyke;

    an' at our leisure, when ye like,

    we'll whistle owre the lave o't.

    i am, c.

    but bless me wi' your heav'n o' charms,

    an' while i kittle hair on thairms,

    hunger, cauld, an' a' sic harms,

    may whistle owre the lave o't.

    i am, c.

    recitativo

    her charms had struck a sturdy caird,

    as weel as put-scraper;

    he taks the fiddler by the beard,

    an' draws a roosty rapier—

    he swoor, by a' was swearing worth,

    to speet him like a pliver,

    unless he would from that time forth

    relinquish her for ever.

    wi' ghastly e'e poor tweedle-dee

    upon his hunkers bended,

    an' pray'd frace wi' ruefu' face,

    an' so the quarrel ended.

    but tho' his little heart did grieve

    when round the tinkler prest her,

    he feign'd to snirtle in his sleeve,

    when thus the caird address'd her:

    air

    tune—“clout the cauldron.”

    my bonie lass, i work in brass,

    a tinkler is my station:

    i've travell'd round all christian ground

    in this my occupation;

    i've taen the gold, an' been enrolled

    in many a noble squadron;

    but vain they search'd when off i march'd

    to go an' clout the cauldron.

    i've taen the gold, c.

    despise that shrimp, that wither'd imp,

    with a' his noise an' cap'rin;

    an' take a share with those that bear

    the budget and the apron!

    and by that stowp! my faith an' houp,

    and by that dear kilbaigie,

    if e'er ye want, or meet wi' st,

    may i ne'er weet my craigie.

    and by that stowp, c.

    recitativo

    the caird prevail'd—th' unblushing fair

    in his embraces sunk;

    partly wi' love o'ere sae